Być jak Antoni Gaudí

Nazywany jest twórcą bajkowej architektury, a budowle jego projektów stały się symbolem stolicy Katalonii i są rozpoznawane na całym świecie. Wszyscy wiedzą co to Sagrada Familia, nawet jeśli nigdy nie byli w tym mieście. Z kolei Park Güell jest ulubionym miejscem schadzek zakochanych par. Mieszkańcy Barcelony mają powody do dumy, gdyż żadne inne miasto nie może pochwalić się tak wybitnym architektem, z tak bujną wyobraźnią.

Antoni_Gaudi_1878Dzieciństwo i kariera

Antonio Gaudí, a właściwie Antoni Plàcid Guillem Gaudí przyszedł na świat 25 czerwca 1852 w miejscowości Reus w Katalonii. Mieszkańcy oddalonego o kilka kilometrów niewielkiego Riudoms uparcie twierdzą jednak, że mistrz urodził się u nich i do dziś spierają się o swojego artystę.

Gaudí był bardzo chorowitym dzieckiem – cierpiał na reumatyzm, przez co rzadko kiedy opuszczał dom. Niektórzy twierdzą, że to właśnie wtedy wykształciła się u niego niezwykła wyobraźnia. Był samotnikiem i sprawiał wrażenie człowieka pogrążonego we własnym świecie. Choroby, z którymi borykał się w latach młodzieńczych wpłynęły też na jego późniejszy, aktywny tryb życia oraz dbałość o dietę (Gaudí był wegetarianinem).

Artysta swoją naukę rozpoczął w Reus, w szkole pijarskiej. Jak sam twierdził, zawdzięczał jej poznanie prawdziwej wartości nauki chrześcijańskiej, która miała ogromny wpływ na jego twórczość. Nie był pilnym uczniem, ale był świetny w tworzeniu rysunków do gazetki szkolnej i scenografii. Już w tym okresie swojego życia, Gaudí próbował zaprojektować restaurację klasztoru w Poblet.

W 1876 r. wraz z ojcem i siostrzenicą przeprowadzili się do Barcelony. Tam też rozpoczął studia w Escula Tecina Superior de Arquitectura. Z powodu kłopotów finansowych zmuszony był podjąć się pracy. Zarabiał jako asystent barcelońskich architektów: Francisco Villara, Josepa Fontsere i Joana Martorella. To właśnie ten ostatni wprowadził Gaudíego na salony architektury. W 1878 r. dzięki nowatorskim projektom i świetnemu rysunkowi, młody architekt otrzymał dyplom i rozpoczął praktykę zawodową.

Twórczość Gaudíego

Na początku kariery zawodowej Artysta brał każde zlecenie: projektował kioski, bramy wjazdowe, płoty i mury. Dzięki znajomościom ze słynnymi architektami nie narzekał na brak klientów. Jego projekt gabloty dla sklepu fabrykanta rękawiczek, Esteve Comelli, doczekał się premiery na Wystawie Światowej w Paryżu w 1878 roku.

(tapeciarnia.pl)207736_barcelona_modernistyczne_budynki_projektu_gaudiego_panorama_miastaPierwszym poważnym projektem była praca nad rezydencją dla przedsiębiorcy Manuela Vicensego. Casa Vicens łączyła w nowatorski sposób wpływy mauretańskiej architektury z neogotykiem. Przełomowym momentem w życiu architekta było poznanie Eusebio Güell, z którym połączyła go wieloletnia przyjaźń. Barceloński przemysłowiec docenił pomysły młodego architekta i był fundatorem oraz wykonawcą wielu jego projektów.

W twórczości Gaudíego można znaleźć odniesienia do gotyku. Jego znakiem rozpoznawczym było użycie łuków, płynnych zawiłych deseni i organicznych form. Architekt tworzył budynki przypominające kształty, które można znaleźć w przyrodzie i podwodnym świecie. Testował różne materiały, a na etapie projektowania wykorzystywał lustra i zwierciadła. Wszystko po to, aby stworzyć takie dzieła jak: Casa de los botines w León, Park Güell, Casa Batlló, Casa Milà (La Pedrera), Villa Qiujano czy wreszcie Sagrada Familia.

La Sagrada Familia

To bez wątpienia najważniejsze dzieło jego życia. Prawdopodobnie żaden inny przybytek sakralny na świecie nie wzbudza tylu emocji co ta barcelońska katedra. Jest jedną z najbardziej charakterystycznych budowli jakimi może pochwalić się Hiszpania.

W 1883 roku Gaudí przejął kierownictwo prac nad rozpoczętą rok wcześniej budową kościoła, która w założeniu miała być katedrą biedaków. Początkowo bazylika była bardzo prosta – kościół w stylu neogotyckim na planie krzyża. Gaudí dostosował projekt do swojego stylu, nadając mu niepowtarzalny charakter i spędzając nad nim 15 ostatnich lat swego życia. W chwili jego śmierci gotowa była tylko jedna z trzech głównych fasad. Niemniej prace budowlane były nadal kontynuowane i trwają po dzień dzisiejszy.

Projektując katedrę, Gaudí czerpał inspirację ze świata przyrody, która miała przypominać jeden, ogromny organizm. Każdy z elementów bazyliki różni się od innych i był rzeźbiony osobno, zgodnie z zasadą, że w przyrodzie nie ma dwóch jednakowych rzeczy. Główna część kościoła (Fasada Narodzenia, złożona z trzech portali: Wiary, Nadziei i Miłości) ukończona była jeszcze za życia Artysty. Od ponad 20 lat w budowie jest natomiast Fasada Pasji, którą tworzą smutne figury wyrażające bolesne tajemnice różańca. Nad kościołem wznosi się osiem z dwunastu zaplanowanych iglic, symbolizujących dwunastu apostołów i mierzących ponad 100 metrów wysokości.

Choć La Sagrada Familia powstaje już przez ponad sto lat, z powodu deficytu finansowego daleko jeszcze do jej całkowitego ukończenia, które jest przewidziane na rok 2026. Problemem są również projekty Gaudíego, zniszczone w czasie wojny domowej. Mimo tego nawet niedokończona bazylika robi ogromne wrażenie i jest  obowiązkowym punktem w trakcie wycieczki po Barcelonie.

sagrada-familia

Tragiczna śmierć

Praca nad budową bazyliki była sensem życia Gaudíego, dlatego też w 1920 r. postanowił zamieszkać na placu budowy. Coraz bardziej tracił też wówczas kontakt ze światem, a jego stan zdrowia bardzo się pogarszał. Regularnie chodził jednak do odległego o 15 km kościoła Santo Felipe Neri. Ta codzienna pielgrzymka wymagała przejścia przez ruchliwą ulicę Gran Via, a widok przejeżdżających tam tramwajów ogromnie go denerwował. To właśnie jeden z nich 17 czerwca 1926 roku doprowadził do tragicznego wypadku, w wyniku którego artysta został potrącony. W szpitalu nikt nie był w stanie go rozpoznać i został wzięty za włóczęgę, ponieważ miał na sobie kapcie i ubranie związane sznurkiem, z kieszeniami pełnymi orzechów. Zmarł w przeciągu trzech dni.

Jego śmierć bardzo poruszyła mieszkańców Barcelony. Na ulicach zgromadziły się tysiące żałobników, a na pogrzeb przyszły tłumy. Chociaż nie wszyscy byli wielbicielami architektury Gaudíego, to podziwiali go jako człowieka i lokalnego patriotę, który gorąco kochał Katalonię i rzadko ją opuszczał. Wedle własnego życzenia, artysta został pochowany w podziemiach katedry, a do jego grobu każdego roku tłumnie przybywają pielgrzymki.

Barcelona, I love you! cz. 2

We wcześniejszym wpisie zobaczyliśmy Barcelonę według Gaudiego oraz odwiedziliśmy słynną aleję Las Ramblas. Zapraszam na dalsze zwiedzanie stolicy Katalonii. Tutaj możecie poczytać o wcześniejszych atrakcjach Barcelony: Barcelona, I love you! cz. 1

Oto miejsca, do których udamy się tym razem:

Arc de Triomf

Łuk triumfalny, zbudowany w 1888 roku z okazji wystawy światowej Expo, która odbywała się w tym czasie w Barcelonie.

DSCN3162

Plaça de Catalunya

Mieści się w samym centrum Barcelony, na którym zbiegają się dzielnice: Barri Gòtic, Raval, Ciutat Vella i Eixample. Jest to ważny węzeł komunikacyjny i punkt zbiegu kilku ważniejszych ulic i pasaży miasta. Plac powstał po generalnej przebudowie Barcelony w XIX w., kiedy wyburzone zostały m.in. średniowieczne mury miejskie. W 1929 roku po raz pierwszy pod placem przeprowadzono linię metra.

DSCN3186

DSCN3187

La Boqueria

Ogromny bazar miejski umiejscowiony przy ulicy La Rambla, który stanowi jedną z atrakcji turystycznych Barcelony. Pierwsze informacje o tym miejscu pochodzą z XIII w. Można tam znaleźć wszystko, na co mamy ochotę: od świeżych owoców morza i ryby, przez warzywa i owoce, po aromatyczne przyprawy. Warto skusić się na kubeczek zimnego, świeżo wyciskanego soku, który kosztuje ok. 1 Euro.

DSCN3304

DSCN3309

Camp Nou

Stadion, na którym rozgrywają się mecze klubu FC Barcelona, dumy Katalonii. Jest to największy stadion piłkarski w całej Europie i drugi na świecie (pierwszy znajduje się w Meksyku). Trybuny mieszczą 99 354 osób. Stadion zbudowano w 1957 roku. Był areną zmagań piłkarskich w trakcie igrzysk olimpijskich w 1992 roku, a także kilku innych imprez, takich jak mistrzostwa Europy w 1964 roku, czy mistrzostwa świata w 1982 roku. W trakcie zwiedzania stadionu można wybrać się do muzeum, którego oficjalne otwarcie nastąpiło w 1984 roku. W szklanych gablotach można zobaczyć szeroko rozumiane pamiątki, dokumenty, koszulki czy puchary. A wszystko to dokładnie opisane i poukładane chronologicznie. W kompleksie Camp Nou znajduje się również oficjalny sklep FC Barcelona. Sklep ma trzy poziomy i stanowi nie lada gratkę dla kibiców Barcy. Można tam kupić oryginalny strój ulubionego piłkarza, tostery z nadrukiem logo klubu, plecaki, kubki, termosy, a nawet… fragment murawy!

DSCN3671

DSCN3701

DSCN3681

Wzgórze Montjuïc (Żydowskie Wzgórze)

Jest szerokim i niewysokim wzgórzem ze stosunkowo płaskim szczytem. Znajduje się w katalońskich miastach takich jak Barcelona i Girona, a także częściowo na Minorce. Na szczycie Montjuïc (173 m n.p.m.) znajduje się zamek Castell de Montjuïc, który stanowił fortyfikację. Forteca była wykorzystywana jako więzienie, w którym przebywali więźniowie polityczni, aż do czasów generała Franco. Dokonano tu licznych egzekucji. W czasie hiszpańskiej wojny domowej przeprowadzano tu egzekucje zarówno republikanów, jak i narodowców.

Wędrując po Montjuïc trzeba poświęcić cały dzień i warto zwrócić uwagę na takie obiekty jak:

  • Stadion Olimpijski – był główną areną konkurencji lekkoatletycznych Letnich Igrzysk Olimpijskich w 1992 roku. Jego patronem jest kataloński polityk i bohater narodowy Lluís Companys.

DSCN3564

DSCN3574

  • Narodowe Muzeum Sztuki Katalońskiej – gromadzi najznamienitszą na świecie kolekcję sztuki romańskiej w tym, malowidła ścienne z różnorodnych kościołów w Pirenejach. Znajduje się tu również zbiór sztuki gotyckiej oraz wszelakie eksponaty z czasów renesansu i baroku. Sam budynek robi niezwykłe wrażenie i zapiera dech w piersiach.

DSCN3631

DSCN3627

  • Plaça d’Espanya (Plac Hiszpański) – początki powstania Placu datuje się na 1715 rok, jednak generalną przebudowę przeszedł w 200 lat później. W 1918 r. wzniesione zostały Cztery Kolumny, które symbolizowały cztery paski na fladze katalońskiej. Dziesięć lat później na rozkaz Miguela Primo de Rivery zniknęły z Placu w ramach akcji usuwania wszystkich symboli autonomii katalońskiej. Od kilku lat ponownie zdobią Plac.

DSCN3653

  • Font màgica (Magiczna Fontanna) – zbudowano ją w 1929 r. podczas odbywającej się wtedy w Barcelonie Wystawy światowej EXPO. Pokaz fontann odbywa się godzinach wieczornych, a w trakcie spektaklu zobaczymy jak w takt muzyki, z setek dysz fontanny wydobywają się strumienie wody o zmiennym ciśnieniu, tworząc rozmaite przestrzennie ukształtowane elementy i figury.

font-magica-de-montjuic-at-dayfot. http://www.stay.com

  • Poble Espanyol (Hiszpańskie Miasteczko) – wybudowane zostało w 1929 r. na światową wystawę EXPO. Jest to jedno z bardziej popularnych miejsc w całej Barcelonie, które wybudowane zostało jako wizytówka architektury, rękodzieła, kultury i gastronomii Znajdując się w tym miejscu możemy poczuć klimat wszystkich regionów Hiszpanii. W jednej chwili z Katalonii udajemy się do Andaluzji, zaś w następnej pijemy drinka w Walencji. Możemy spróbować specjalności i smakołyków z całej Hiszpanii. To niezwykłe miejsce oferuje wiele rozrywek zarówno w dzień jak i w nocy.

DSCN3538

DSCN3526

DSCN3532

Pałac Muzyki Katalońskiej

Jest to jeden z najważniejszych zabytków katalońskiej secesji, wybudowany w latach 1905-1908. Salę przeznaczono na koncerty muzyki orkiestrowej i instrumentalnej oraz występy chóralne i śpiewacze. Dziś możemy posłuchać tutaj zarówno dźwięki muzyki poważnej, jak i rozrywkowej. W 1997 audytorium zostało umieszczone na liście światowego dziedzictwa UNESCO.

DSCN3092

Parc de la Ciutadella

To wielka oaza ciszy, spokoju i zieleni umiejscowiona w samym centrum miasta. Można tutaj odpocząć na trawniku przy dźwiękach plenerowych koncertów, zobaczyć ZOO, popływać łódką czy odwiedzić muzeum zoologiczne. Centralnym punktem Parku jest ogromna Kaskada, która powstała na miejscu zburzonej przed laty cytadeli. W projektowaniu brał udział sam Antonio Gaudi.

DSCN3172

DSCN3176

Plaże

Ten, kto przybywa do Barcelony, obowiązkowo musi zaliczyć pobyt na plaży. Po wyczerpującym zwiedzaniu warto wybrać się nad morze i odetchnąć świeżym powietrzem. A wybór jest duży, ponieważ Barcelona ma dziewięć plaż o łącznej długości 4.4 km. Najpopularniejszą z nich jest Barceloneta, która ma długość 400 metrów.

DSCN3107

Chociaż spędziłam w Barcelonie tydzień i zobaczyłam wszystkie najważniejsze atrakcje, to z pewnością jeszcze tam powrócę. Zostawiłam sobie parę miejsc, które odwiedzę będąc tam ponownie, bo jedno jest pewne –  jeszcze nie raz zawitam do stolicy Katalonii!

Wszystkie zdjęcia umieszczone w tym poście są moją własnością, chyba że zaznaczono inaczej. Kopiowanie i używanie bez mojej zgody jest zabronione.

Barcelona, I love you! cz. 1

Barcelona znajduje się wysoko w rankingach najczęściej odwiedzanych miast Europy. Nic w tym dziwnego, gdyż miasto urzeka niesamowitym klimatem. Pozwala się w sobie zakochać od pierwszego wejrzenia oraz nie daje zapomnieć na bardzo długo. W moim przypadku dokładnie tak było. Jeżeli planujecie się tam wybrać, jedno jest pewne – nie będziecie narzekać na nudę. Barcelona dostarczy wam dużo kulinarnych, sportowych, muzycznych, kulturowych i wizualnych atrakcji.

Stolica Katalonii jest drugim co do wielkości miastem w Hiszpanii, liczy prawie 5 milionów mieszkańców. Obecnie Barcelona jest turystyczną, gospodarczą, targowo-wystawienniczą i kulturalno-sportową metropolią o znaczeniu globalnym. Poza tym jest również ważnym węzłem komunikacyjnym z jednym z największych portów morskich w Europie, tym samym stanowi główny ośrodek handlowy. W 1992 roku Barcelona była organizatorem letnich Igrzysk Olimpijskich.

10685510_10204513180819936_8259983337287674983_n

Historia miasta w pigułce

Barcelona została założona przez Fenicjan w czasach starożytnych. Jako jedna z rzymskich kolonii stała się najważniejszą republiką kupiecką w obrębie basenu Morza Śródziemnego. Po upadku imperium Rzymskiego, przez krótki czas była stolica państwa Wizygotów. W VIII w. została podbita przez Maurów i przez ponad 100 lat była pod ich panowaniem. Dopiero w 801 r. Karol Wielki zdobył miasto i ustanowił je stolicą Monarchii Hiszpańskiej. W czasie wojny domowej w Hiszpanii w latach 30. XX w. miasto stało się areną walk. W 1937 r. doszło do starć pomiędzy anarchistami, a zwolennikami gen. Franco. Po wojnie domowej Barcelona stała się centrum oporu republikanów i świadomości narodowej Katalończyków.

Barcelona wg Gaudiego

Co najbardziej kojarzy się nam z Barceloną? Oczywiście Antonio Gaudi i jego słynna architektura. Jego budynki charakteryzują się niepowtarzalnym i secesyjnym stylem. Dominują płynne linie, fantastyczne, organiczne formy, zaskakujące rozwiązania techniczne, które w czasach w których tworzył wydawały się niemożliwe do obliczenia i zbudowania.

Park Guell

To jedno z najczęściej odwiedzanych miejsc zaprojektowanych przez Gaudiego. Park znajduje się na uboczu miasta, położony na zboczu wzgórza początkowo miał być osiedlem dla bogatych mieszkańców. Projekt nie został zrealizowany, dlatego został przekształcony na ogród miejski. Na jego terenie znajduje się słynna najdłuższa ławka świata. Cecha charakterystyczną parku jest wykorzystanie przez architekta specyficznej techniki mozaiki zwanej trencadis – są to różnokolorowe kawałki potłuczonej ceramiki, które zostały w parku użyte do dekoracji ławki, kolumn, rzeźb, a także dachów piernikowych chatek przy wejściu do parku.

DSCN3210

DSCN3220

DSCN3244

Casa Battlo

Kamienica jest jedną z najsłynniejszych dzieł Gaudiego. Miała być inspirowana smokiem zabitym przez świętego Jerzego, patrona Katalonii. Faktycznie na balkonach i kolumnach można dostrzec kości bestii, dachówka połyskująca w słońcu do złudzenia przypomina łuski, a w smukłej wieżyczce można zobaczyć nawiązania do lancy świętego Jerzego. Poza architekturą samego budynku, Gaudi zaprojektował również wnętrze i meble.

DSCN3272

DSCN3274

Casa Mila

To kolejna popularna kamienica zbudowana przez Gaudiego. Budowla została ukończona w 1924 r. i od razu wzbudzała emocje pośród mieszkańców Barcelony. Były one głownie negatywne, a świadczy o tym przydomek, który funkcjonuje do dnia dzisiejszego – La Perdera, czyli Kamieniołom. Mimo niezbyt ciepłego przyjęcia, chcąc nie chcąc Casa Mila stała się symbolem miasta. Niestety od jakiegoś czasu budynek jest w renowacji i nie można podziwiać jej interesującej architektury.

DSCN3283

A tak wygląda na co dzień.

24__barcelona___casa_mila__la_pedrera_fot. e-smolinski.com

24-barcelona-casa-mila
fot. forums.mtbr.com

Sagrada Familia

Bez wątpienia jest to największe osiągnięcie i duma Gaudiego. W budowie nieprzerwanie od ponad 130 lat. Gaudi poświęcił ostatnie lata swojego życia temu projektowi. Przed śmiercią zdążył zbudować tylko jedną z trzech fasad. Potem kontynuowano budowę według planów mistrza. Obecnie projekt realizowany jest na rekonstrukcji, ponieważ plany zaginęły podczas wojny domowej. Wyraźnie widać wpływ innych architektów, którzy podejmowali się ambitnego zadania kontynuacji prac nad świątynią. Wschodnia i zachodnia fasada znacznie się różni – ta pierwsza, Narodzenia Pańskiego została zaprojektowana przez Gaudiego i nosi znamiona tego jego niepowtarzalnego stylu. Fasada zachodnia, fasada Męki Pańskiej, zaprojektowana przez Josepa Marię Subirachsa, mimo że dalej pełna symboliki, jest dużo surowsza i oszczędniejsza w zdobieniach. Wnętrze świątyni jest równie urzekające co zewnętrzna część budowli.

DSCN3350

DSCN3394

DSCN3362

DSCN3376

DSCN3502

Co jeszcze warto zobaczyć w trakcie pobytu w Barcelonie?

Las Ramblas

Główny deptak w centrum Barcelony. To obowiązkowe miejsce, które każdy musi odwiedzić ze względu na niesamowity klimat. Jest popularny nie tylko wśród turystów, ale również pośród mieszkańców. Ta ponad kilometrowa ulica ciągnie się od dzielnicy Barri Gòtic, przez Plaça de Catalunya aż do pomnika Krzysztofa Kolumba na nadbrzeżu. Zazwyczaj ulica pełna jest ulicznych przedstawień, straganów i kawiarenek na wolnym powietrzu. Las Ramblas kipi życiem przez całą dobę. Nazwa ulicy zarówno w języku hiszpańskim, jak i katalońskim oznacza przerywany przepływ wody.

DSCN3297

Pomnik Krzysztofa Kolumba

Znajdujący się pomiędzy deptakiem Las Ramblas a Port Vell, zaś jego wysokość wynosi 60 metrów. Wyciągnięta ręka Kolumba miała wskazywać położenie Ameryki, jednak statua została ustawiona inaczej i w rzeczywistości nic nie wskazuje.

DSCN3339

Barri Gòtic

Średniowieczna dzielnica Barcelony, centrum starego miasta. Powstanie większości budynków i ulic datuje się na czasy średniowiecza, jedna dzielnica jest dużo starsza, o czym świadczyć mogą znajdujące się tu zabytki z czasów rzymskich.

DSCN3098

W obrębie Barri Gòtic znajduje się również dzielnica żydowska El Call. Będąc w tej dzielnicy, szczególna uwagę warto zwrócić na:

  • Katedrę Świętej Eulalii – jest to jedna z najcenniejszych budowli architektury gotyckiej w Hiszpanii. Budowana w XIII – XV wieku na miejscu starszej świątyni wybudowanej przez Rzymian. Stanowi siedzibę archidiecezji barcelońskiej.

DSCN3095

  • Bazylikę La Mercè – pierwszy kościół powstał w XIII wieku, jednak obecna bazylika jest znacznie młodsza. Została wybudowana w latach 1765-1775 według projektu Josepa Masa i Dordala. Od początku swojego istnienia była jednym z reprezentacyjnych kościołów Barcelony, wzniesionym według zaleceń kontrreformacji –miała być pełna przepychu, na planie krzyża łacińskiego. W trakcie wojny domowej w Hiszpanii została zniszczona, a następnie odbudowana.

poloniabarcelonafot. poloniabarcelona.pl

W Barcelonie zakochałam się od pierwszego wejrzenia. Moje serce to potwierdza, gdyż jego część została w tym pięknym mieście, a na samo wspomnienie o nim bije dwa razy mocniej. Myślę, że znalazłam miejsce na Ziemi, w którym mogłabym żyć (i umrzeć) 🙂

Wszystkie zdjęcia umieszczone w tym poście są moją własnością, chyba że zaznaczono inaczej. Kopiowanie i używanie bez mojej zgody jest zabronione.