Po roku 1945 rezydencja Herbstów pełniła między innymi funkcje ośrodka szkolenia pracowników pomocy społecznej, domu dziennego pobytu dla nerwowo chorych, była siedzibą zakładu biologii PAN, Ochotniczej Rezerwy Milicji Obywatelskiej, spółdzielni inwalidów, a nawet Pracowni Konserwacji Zabytków. W 1976 roku rezydencję przejęło Muzeum Sztuki. Wszystkie zabudowania wymagały wtedy kapitalnego remontu ponieważ skutkiem niewłaściwego użytkowania była daleko posunięta dewastacja, a nawet wyburzenie kilku budynków (ogród zimowy wraz z łącznikiem).

Zwiedzanie pałacu

• Salon Lustrzany

Bez wątpienia to najbardziej reprezentacyjne i najpiękniejsze pomieszczenie w całym pałacu. Nie tylko dlatego, że jest w różowej tonacji 🙂 Salon ten wyróżnia się bogatym wystrojem utrzymanym w stylu neorokokowym. Elementami zachowanymi z oryginalnego wystroju są m.in. boazerie, bogato rzeźbione i złocone ramy luster, dekoracje umieszczone nad drzwiami z alegorycznymi przedstawieniami pór roku. Sufit dekorowany sztukateriami i malowanymi na płótnie obrazami. Z pierwotnego wyposażenia salonu pozostały również ceramiczne piece oraz żyrandol z brązu. Salon został wyposażony dziewiętnastowiecznymi meblami. Szczególną uwagę zwraca stolik z porcelanowymi miniaturami z wytwórni wiedeńskiej.

• Salon Orientalny

Wnętrze to zostało przeznaczone na salon orientalny, czyli miejsce gdzie pan lub pani domu mogli zaprezentować swą kolekcję pochodzącą z Dalekiego Wschodu. W drugiej połowie XIX wieku wzrosło zainteresowanie Orientem oraz jego sztuką i kuturą. W salonie widać XIX-wieczne meble pochodzące z Chin oraz europejskie imitujące wyroby orientalne. Po lewej stronie widzimy drzeworyt autorstwa Katsushiki Hokusale – jednego z najwybitniejszych japońskich malarzy i drzeworytników. Pod oknem natomiast możemy zaobserwować fajansową figurkę bogini łaski pochodzącą z Japonii.

• Salon Środkowy

Jest to kolejny z salonów reprezentacyjnych. Utrzymany w stylu neorokokowym. Z orginalnej dekoracji zachowały się: sztukatorska dekoracja sufitu, boazeria i obudowa arkady z wbudowanymi lustrami. Salon został umeblowany dziewietnastowiecznymi sprzętami. To, co przykuwa wzrok to pianino firmy Pleyel, a nad nim „Portret młodej kobiety” autorstwa Leona Wyczółkowskiego.

• Jadalnia

Ściany jadalni wylozono dębową boazerią. Zgodnie z funkcją pomieszczenia najważniejszym meblem jest tutaj stół. Na stole jest serwis porcelanowy Flora Danica dekorowany motywami roślinnymi. W jadalni znaduje się także kredens oraz serwantka, które służyły do przechowywania zastawy stołowej i szafka na sztućce.

• Pokój Panieński

Pokój ten związany jest z postacią Anny Marii, której fotografia została umieszczona na ścianie przywejściu. Obok pieca znajduje się metalowe łóżko i kąt toaletowy z marmurową umywalnią i lustrem. Umeblowania pokoju dopełnia secesyjny komplet mebli do salonu: stół, kanapa, fotele i krzesła.

• Pokój starszej pani

Pokój ten umeblowano dziewietnastowiecznymi sprzętami. Oprócz niezbędnych mebli jak łóżko i komoda, znalazły się tu także toaletka oraz kanapa i fotele ustawione wokół owalnego stolu w stylu Ludwika Filipa. Przy jednym z foteli stoi przybornik do szycia. Ciekawym obiektem jest widoczna nad komodą fotografia przedwczesnie zmarłej córki Matyldy i Edwarda Herbstów, Anny Marii.

• Biblioteka

Wyposażenie biblioteki stanowi komplet eklektycznych mebli bogato dekorowanych. Oprócz biurka i szafki bibliotecznej w jego skład wchodzą zegar szafkowy i stół. Na biurku znajduje się maszyna do pisania firmy Mercedes. Natomiast na szafie stoi zestaw dekoracyjnych waz z wytwórni w Delfcie.

• Sypialnia pani

Centralne miejsce w sypialni zajmuje łóżko, a jego zaplecki pokryte są tkaniną z haftem. Niezbędnym meblem w sypialni była toaleta z lustrem. Na jej blacie znajdują się oprawiona w srebro szczotka, podręczne lusterko i flakony na perfumy. Przy wejściu stoi komoda z drugiej połowy XIX w. w stylu Ludwika XV.

• Buduar

Pomieszczenie służyło pani domu do dziennego odpoczynku. Pokój umeblowano dziewiętnastowiecznymi sprzętami. Znalazły się tu m.in. wygodne meble do siedzenia, serwantka oraz neorokokowe biurku. Na nim z  kolei znajdziemy m.in. secesyjna lampa naftowa z majolikowym zbiornikiem i przybornik do pisania. Wśród obrazów zdobiących wnętrze jest m.in. Krajobraz włoski z cyprysami Aleksandra Gierymskiego.

• Sypialnia Pana

Z buduarem sasiaduje sypialnia pana domu. Na jej podstawowe umieblowanie składaja się: łóżko w kształcie gondoli (XIX w.), jednodrzwiowa szafa ubraniowa w stylu empire oraz komplet mebli do siedzenia i stół – także w stylu empire.

• Salon rodzinny

Pokój ten był miejscem rodzinnych spotkań przy lekturze lub współnym muzykowaniu. W wyposażeniu pokoju dostrzeżemy m.in. komplet mebli w stylu empire, komoda i fortepian warszawskiej firmy Antoniego Kralla i Józefa Seidlera. Na fortepianie fotografie Matyldy i Edwarda oraz Aleksandy i Leona Herbstów.

• Pokoj gościnny

Wyposażenie pokoju gościnnego stanowi secesyjny komplet mebli do sypialni: łózka, szafki nocne i umywalnie wykonane w fabryce mebli. Na umywalni widzimy fajansowy komplet toaletowy i przybornik do golenia. Pod ścianą jest kanapa i fotele okryte oryginalna tkaniną ze wzorem liści kasztanowca. Obok szafy umieszczone zostały akcesoria podróżne: kuper, walizki i pudła na kapelusze. Na ścianach wiszą m.in. szieła W parku Józefa Mehoffera czy Widok z oka Edwarda Okunia.

• Garderoba i łazienka

W garderobie uwagę zwracają szafa ubraniowa i komoda, która służyła do przechowywania bielizny. Na komodzie znajduje się secesyjne lustro z warszawskiej Fabryki Wyrobów Platerowych i Brązowych Braci Hennenberg. Na niewielkim stoliku leży para damskich rękawiczek wraz ze specjalnym etui i szczypcami. Obok szafy stojak z parasolkami. Z pierwotnego wystroju łazienki zachowały się białe kafle zwieńczone dekoracyjnym fryzem przedstawiającym jezioro z ptakami. Wszystkie sprzęty stanowiące wyposażenie łazienki powstały na pocz. XX wieku.

• Gabinet

Wyposażenie gabinetu stanowią dziewietnastowieczne meble: neobarokowe szafy biblioteczne, pokryte skórą fotele oraz neorenesansowe biurko z gotelem. Pod oknem, na klumnie marmurowe popiersie Karola Wilhelma Scheiblera – ojca Matyldy – wykonane w 1881 roku. Na scianach wisza fotografie Wdwarda i Matyldy Herbstów oraz jednego z ich synów – Leona. Na podłodze kobierzec wschodni z pocz. XX wieku.

• Klatka schodowa